Nie da się ukryć, że silnik to serce każdego samochodu, a także jeden z ważniejszych układów bezpieczeństwa czynnego. Na początek jednak trochę faktów historycznych. Pierwszy silnik parowy zbudowano w roku 1782, był on jednak zbyt ciężki i duży, aby można go było stosować w pojazdach. Zastosowano go więc w przemyśle. Jeden silnik parowy mógł zaopatrywać w energię około 100 ówczesnych warsztatów tkackich. Z kolei prace nad zmniejszeniem tego silnika rozpoczęły się już w XIX w. I tym sposobem w roku 1976 po raz pierwszy skonstruowano czterosuwowy silnik spalinowy. To był przełom, który doprowadził do znacznego zmniejszenia gabarytów silnika oraz poprawienia skuteczności działania.

Natomiast kilka lat po powstaniu silnika o zapłonie iskrowym Rudolf Diesel skonstruował silnik dwucylindrowy o zapłonie samoczynnym. Za swój silnik Diesel otrzymał nagrodę Grand Prix na wystawie w Paryżu. Ów silnik Diesla po raz pierwszy został użyty w Warszawie do napędzania prądnicy w elektrowni hotelu „Bristol”.
Silnik jest więc maszyną energetyczną służącą do zamiany jakiegokolwiek innego rodzaju energii na pracę mechaniczną. Zasadą działania silnika spalinowego jest zamiana we wnętrzu cylindra energii chemicznej paliwa na pracę mechaniczną. Cały proces przebiega w następujący sposób: ciepło wytworzone w czasie spalania paliwa powoduje znaczny wzrost ciśnienia w cylindrze, rozprężające się gazy spalinowe przesuwają tłok, który za pośrednictwem korbowodu zmusza do obrotu wał korbowy silnika. Czynności te wykonywane są przez tłoki bez przerwy. Aby mógł nastąpić całkowity cykl przemiany chemicznej w pracę mechaniczną należy: dostarczyć do silnika paliwo i powietrze w odpowiedniej proporcji, zapewnić właściwe wymieszanie obu składników, zapewnić odpowiednie wstępne sprężenie mieszanki, spowodować zapalenie tej mieszanki, zapewnić odpowiednie warunki do spalenia mieszanki, przetworzyć uzyskane w wyniku spalania ciśnienie gazów spalinowych na pracę mechaniczną.

W skład konwencjonalnego, tłokowego silnika spalinowego wchodzą następujące zespoły: kadłub i głowica, układ korbowy, mechanizm rozrządu, układ smarowania, układ chłodzenia, układ zasilania, układ zapłonowy, układ rozruchowy.

Układ korbowy ma za zadanie zamieniać posuwisto – zwrotny ruch tłoka w cylindrze na ruch obrotowy wału korbowego. Układ rozrządu manewruje procesem napełniania cylindrów świeżą mieszaniną paliwowo – powietrzną albo samym powietrzem a także opróżnia cylindry ze spalin. Układ smarowania uzupełnia olej pomiędzy współpracujące ze sobą części silnika, w celu zmniejszenia oporów oraz tarcia. Układ chłodzenia utrzymuje temperaturę silnika w najlepszej temperaturze, która daje możliwość ekonomicznej pracy. Dzięki układowi zasilania z kolei, cylinder jest zaopatrywany w mieszankę paliwa oraz powietrza. Układ zapłonowy wywołuje zapłon mieszaniny, zbudowany jest z maszyny, która wywołuje iskrę zapłonową. Układ rozruchowy służy do uruchamiania silnika, bardzo często jest to rozrusznik elektryczny.